ஹாய் நண்பர்களே , நீங்கள் இந்த தளத்தில் எழுத விரும்பினால் [email protected] என்னும் மின்னஞ்சல் முகவரியை தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

மீன்விழியால் கொத்தித் தின்றாயே - கதை திரி

Status
Not open for further replies.

Madhusha

Well-known member
Wonderland writer
அத்தியாயம் 10



தன்னை முத்தமிட்டு முகிழ்த்தியவனின் இதழ் முத்தத்தில் கரைந்து நின்றவள்.. "லொக்க்.. லொக்க்" என இறுமல் சத்தத்தில் கலைந்து சட்டென அவன் மார்பில் கை வைத்து வேகமாக தள்ளியவள். "அம்மா இறுமுறாங்க அபய்.. பாய்" என்றவளின் இதழ்களையே வைத்த கண் வாங்காமல் பார்த்தவன்.. கண் சிமிட்டும் நொடியில் அழுத்தமாக முத்தம் ஒன்றை வைத்தவன்..

"பாய். நாளைக்கு சந்திக்கலாம். **** காபி கஃபேல சந்திக்கலாம்" என சாதாரணமாக சொல்லிவிட்டு சென்றவனை அதிர்ச்சியாக தான் பார்த்தான்..


அங்கு காபி குடிப்பதற்கே பல ஆயிரங்கள் தேவைப்படும். அங்கு தன்னை வர சொல்கிறானே என இருவேறுபட்ட மனநிலைமையில் தவித்தாள்.. அவனை நேசிக்க முடிந்தவளால் அவனின் பணத்துடன் ஒன்ற முடியவில்லை..


அபயோ அதற்கு நேர்மாறாக சந்தோஷத்தில் திளைத்துக் கொண்டிருந்தான்… அவளுக்கு ஆபத்து என ஓடி வந்தவனுக்கு தேவாமிர்தமாய் கிடைத்த முத்தத்தை எண்ணியவனுக்கு உதட்டோரம் சிறு வெட்க புன்னகை தோன்றியது…


நாளை நம் காதலை ஏற்றுக் கொள்வால் அதன் பின் வீட்டில் அனைவரின் சம்மதத்துடன் அவளை திருமணம் செய்ய வேண்டுமென பலவித கற்பனைகளில் நிமிடங்களை யுகங்களாய் நெட்டித் தள்ளினான்… கனவில் மிதப்பவன் அறியவில்லை நாளையே தன்னவள் தன்னை கடைசியாய் பார்க்கும் நொடி என்பதை..

அடுத்த நாள் பகலவன் தன் வேலையை ஆரம்பிக்க.. எங்கும் ஒளிக்கதிர்களால் ஒளி வீச… அறையில் இருந்த கண்ணாடித் தடுப்பில் வீசிய ஒளி தீரனின் முகத்தில் வீச.. ஒரு வித எரிச்சலுடன் எழுந்தவன் மெல்ல ஏறிட்டுப் பார்க்க.. ஆரா நன்றாக உறங்கிக் கொண்டிருந்தாள்.. அவள் வயிற்றில் தலை வைத்துப் படுத்து உறங்கியவனுக்கு அவன் தாய் நியாபகம் ஏனோ அதிகமா வந்தது… மெல்ல அவளை விட்டு எழுந்தவன்… அங்கிருந்த இன்னொரு அறையை திறந்தான்.. அங்கு முழுவதும் அவன் தாயுடன் அவன் சேர்ந்து எடுத்த படமே இருந்தது.. "அவன் சிரிப்பது அவன் தாய் கொஞ்சுவது, அவன் பரிசுகள் பெற்ற பொழுது முத்தமிட்டது" என பல படங்களுடன் அலமாரியில் அவன் தாய் அணிந்திருந்த சேலை, நகைகள் அனைத்தும் இருந்தது..


அதை வருடிக் கொடுத்தவனுக்கு தன் தாயின் மூச்சின் ஸ்பரீசம் தன் மேல் படுவதைப் போல் தென்றல் காற்று வீச.. மெல்ல தன் முகத்தினில் திவ்யாவின் சேலையை வைத்து முகர்ந்து பார்த்தவனுக்கு தன் தாயின் பிரிவும், அதன் பின் தான் அனுபவித்த வேதனையும் கண் முன்னால் வர கண்ணீர் துளிகள் சர்ரென வழிந்து கன்னத்தை தொட்டது..

சில நிமிடங்களில் அவ்வுணர்வுகளில் இருந்து மீண்டவன்.. மெல்ல வெளியே எட்டிப் பார்க்க.. அங்கு ஆரா எழுந்து காலேஜுக்கு தயாராகிக் கொண்டிருந்தாள்.. அவளை பற்றி சிறிதும் கவலையில்லாமல் ஆபீஸிற்கு கிளம்பி கொண்டிருந்தான் தீரன்… இருவரும் இரு துருவங்களாக தங்களின் பாதையை நோக்கி பயணித்தனரே தவிர.. ஒருவரைப் பற்றிய கவலை மற்றவருக்கு சுத்தமாக இல்லை..

காலேஜை விட்டு வந்தவளுக்கு எதில் செல்வதென்றே தெரியவில்லை.. எபபொழுதும் அபய் வருவான் இல்லையென்றால் அவன் பாடிகார்ட்ஸ் வருவார்கள். ஆனால் இன்று யார் வருவார்கள் என காத்திருந்தவளை நோக்கி வந்து நின்றாள் தியா..

"என்னடி உம் புருஷன் வரலை" என்றவளை பார்த்து முறைத்தவள்..

"அவன் எனக்கு தாலி கட்டியிருக்கான் ஆனா புருஷன் எல்லாம் இல்லை" என்றவளின். தோளிலே இடித்தவள்..

"இது சரியான போங்குடி.. அவன் கட்டின தாலியை ஒன்னுக்கு ரெண்டா மாட்டிக்கிட்டு திரியுற.. ஆனா புருஷன்னு சொல்லக்கூடாதாம்" என புருவத்தை ஏற்றி இறக்கியவளின் பாவனையில் தன் கண் முன்னே தீரனே வந்து கேட்பது போல் இருந்தது..

"புருஷன்னா அது ஊருக்காக நாங்க போட்ட வேஷம் அவ்ளோ தான்.. அவன் யாரோ நான் யாரோ.. ஆறு மாசத்துக்கு அப்புறம் நான் அவனை டிவோர்ஸ் பண்ணிடுவேன்" என தீர்க்கமாக சொல்லியவளின் சொல்லில் அவளை கூப்பிடுவதற்காக வந்த தீரன் முகம் இறுகி நின்றான்… அவள் கூப்பிடுவதற்காக வந்த கார் பாதியில் ரிப்பேர் ஆகியதால் ஆராவை கூப்பிடுவதற்காக வந்திருந்தான்..

அவன் வந்து நின்றதும் தியா சென்று விட.. ஆராவை இழுக்காத குறையாக இழுத்துக் கொண்டு சென்றவன் சென்னை டிராபிக்கில் எதிரில் வரும் வண்டியை பற்றிய கவலை என்பது சிறிதுமில்லாமல் கண்ணுமண்ணு தெரியாமல் வண்டியை ஓட்டியவன்.. ஹை வை ரோட்டின் ஓரத்தில் யூ டர்ன் அடித்து வண்டியை நிப்பாட்டினான்.. அவன் வண்டியை நிறுத்தியது தான் தாமதம்.. அதுவரை பயத்தில் அலறிக்கொண்டிருந்தவள்.. வேகமாக டோரை திறந்து வெளியே வந்து வாந்தி எடுத்துக் கொண்டிருந்தாள்..

அவள் வாந்தி எடுப்பதை வேடிக்கை பார்த்தானே ஒழிய அவளுக்கு உதவியும் செய்யவில்லை… அவள் வாந்தி எடுத்ததும் தண்ணீர் பாட்டிலை நீட்டியவன்.. "சிக்கீரம் மூஞ்சியை கழுவிட்டு வா" என்றவனை நோக்கி கோபத்தில் தண்ணீர் பாட்டிலை பிடுங்கியவள்.. தீரன் மேலேயே தூக்கி வீச தீரன் ஒரு செகண்டில் விலகி விட்டான்…


"உனக்கு உதவி வந்து பண்றதே வேஸ்ட்.. பொடிநடையா வந்து சேரு" என்றவன் வேகமாக காரை எடுக்க. காரின் முன்பு இரு கைகளையும் விரித்து வைத்தவள்.. "ஒழுங்கா என்னை கூட்டிட்டுப் போற.. இல்லை காரை உடைச்சித் தள்ளிடுவேன்" என திமிராக சொல்லியவளை பார்த்து முறைத்தவன்….


"வந்து ஏறித் தொலை" என்றதும் வேகமாக உள்ளே அமர்ந்தவள் ஷீட் பெல்ட்டை போட்டுக் கொண்டாள்.. ஆராவின் மேல் உள்ள கோபத்தையெல்லாம் காரின் மேல் காட்டியவன் அரைமணி நேரத்தில் கடக்க வேண்டிய தூரத்தை பத்தே நிமிடத்தில் கடந்து வந்தான்.

உள்ளே நுழைந்த ஆராவுக்கு தான் உடலெல்லாம் அடித்துப் போட்டாற்போல வலிக்க ஆரம்பித்தது.. பிரெஸ்அப் ஆகிவிட்டு கட்டிலில் அப்படியே சரிந்தாள்… போன் அடிக்கும் சத்தத்தில் கலைந்தவள் "என்னடி பண்ற" என்ற தியாவை அலுப்பாக பார்த்தவள்..

"ப்ச். நானே வாந்தி எடுத்து டயர்டா இருக்கேன்.. அப்புறம் பேசுறேன்டி.. எனக்காக அசெயின்மண்ட் எழுதிட்டு வந்திருடி"


"என்ன சைக்கிள் கேப்புல என்னை வேலை வாங்குறீயா??.. நான் ஏன்டி உன் அசென் எழுதணும்.. எழுதுனா எழுது.. இல்லை ஒம் புருஷன் உர்ராங்கொட்டானை எழுத சொல்லு.. வந்துட்டா நோட்டு புக்கை தூக்கிகிட்டு" என எரிந்து விழுந்தவளை கண்டு கவலையானவள்..

"ஹேய்ய்.. கேட்க மறந்துட்டேன் பாரு. மாம்ஸ்ஸ்ஸ் தீயா வேலை செஞ்சிட்டாரு போல.. கல்யாணம் முடிஞ்சு ஒரு மாசம் கூட ஆகலை.. வாந்தியெல்லாம் எடுக்கிற" என்றவளின் அர்த்தத்தை முழுமையாக உள் வாங்கியவள்..

"ஏன்டி அறிவு இருக்கா… அவன் கார் ஓட்டுறேன்னு என்னை கொல்லாம உயிரோட கொண்டு வந்ததே பெரிய விசயம்.. இதுல உனக்கு குழந்தை வேற கேட்குதா???.. மனுசனாடி அவன்.. செத்த நேரத்துல என்னை கொன்னு குழியில இறக்கியிருப்பான்.. பாவிபய நல்லா இருப்பானாடி.. நாசம்மா போறவன்" என வாய்க்கு வந்த சாபத்தையெல்லாம் கொடுத்து விட்டு திரும்ப.. அவள் கொடுத்த சாபத்திற்கெல்லாம் சொந்தக்காரன் அவளை மிக மிக பாசமாக முறைத்துக் கொண்டிருந்தான்..

அவன் திடீரென வந்து நிற்பான் என எதிர்பார்க்காதவள்.. ஹிஹிஹி என பல்லைக் காட்டியவள்.. "அது வந்து தீரா" என்பதற்குள் அவளை அலேக்காக தூக்கியவன்.. மூன்றாவது மாடியில் தூக்கிச் சென்று அங்கிருந்த நீச்சல் குளத்தில் தொப்பென வீசி விட்டான்..


அவன் வீசிய வேகத்தில் தண்ணீருக்குள் சென்று எழுந்தவள்.. தன் வாயிலிருந்த நீர்குமிழிகளை வானத்தை நோக்கி பீறிட்டு, கைகால்களை அங்குமிங்கும் அசைத்தவள்.. "ஹேய்ய். லூசு.. எனக்கு நீச்சல் தெரியாதுடா"


"அப்போ ரொம்ப நல்லதா போச்சி.. தண்ணீக்குள்ளேயே மூழ்கி சாவு" என எரிச்சலுடன் சொல்லியவனின் முதுகைப் பார்த்தவள். அவன் படியிலிருந்து இறங்குவதைப் பார்த்தவள்.. மெதுவாக நீந்தி ஸ்வீம்மிங் பூல் கரையில் உட்கார்ந்தாள்..


"பைத்தியக்காரன்.. எங்கப்பா ஸ்வீம்மிங் சேம்பியன்.. அவரு பொண்ணு எனக்கு நீச்சல் தெரியாதா??.. அப்படியே விட்டுப் போயிட்டான்.. சரியான மெண்டல்" என்பதற்குள் அவள் முகமெங்கும் தண்ணீர் பீய்ச்சியடித்தது…


திடீரென தன் முகத்தில் பாய்ந்த தண்ணீரில் சற்று அதிர்ந்தவள்.. "ஹ்ஹா" என்பதற்குள் அவளின் கால்களை சட்டென இழுத்து தண்ணீருக்குள் விட்டான் தீரன்..

"ஏன்டி நீ ஸ்வீம்மிங் தெரியாதுன்னு சொன்னா நான் நம்பிருவேனா??. ஆளைப் பாரு அரைவேக்காடு" என்றவனை தீயாய் முறைத்தவள்…


"ஆமா எனக்கு ஸ்வீம்மிங் தெரியும்.. அதுக்கு என்ன இப்போ??" என எரிந்து விழுந்தவள் அவனை தண்ணீரிலேயே தள்ளி விட்டு… அங்கிருந்து படிக்கட்டில் ஏறியவளுக்கு தொப்பலாக நனைந்திருந்ததால் அடுத்த அடி எடுத்து வைப்பதற்குள் கால் வழுக்கி மல்லாக்க விழப்போனவளை தன் இரு கைகளில் ஏந்தியிருந்தான் தீரன்…


அவன் ஏந்தவும் கீழே விழுந்து விடுவோமோ?? என அச்சத்தில் இருந்தவள்.அவன் கழுத்தை இறுக்கமாக கட்டிக் கொண்டாள்.. அச்சத்தில் விழிகளை மெல்ல திறந்தவளின் மிக அருகில் தீரனின் முகம் இருந்தது… இருவரின் விழிகளும் ஒருவரையொருவர் கவ்விக் கொள்ள... மௌனமே ஆட்சி செய்ய.. "இறக்கி விடு தீரா" என்றவளின் இதழ்களோடு இதழ் பொருத்தியிருந்தான்.. அவன் முத்தமிடவும் பேரதிர்ச்சியில் விழிகள் விரிந்து அவன் முத்தத்தை ஏற்க முடியாமல் தவித்தவள்.. தண்ணீருக்குள் அவனை தள்ளிவிட.. அவனுடன் சேர்ந்து அவளும் சேர்ந்து விழுந்தாள்… இருவரும் தண்ணீருக்குள் மூழ்க.. சட்டென அவளை தள்ளிவிட்டவன் வேகமாக வெளியே சென்று விட்டான்…

அந்திமாலை நேரத்தில் ஆட்டோவில் வந்து அபய் சொன்ன இடத்திற்கு வந்திறங்கினாள் கயற்கண்ணி.. மனம் முழுவதும் குழப்பத்துடன், "இது சரிப்பட்டு வருமா??" என குழப்பத்துடன் உள்ளே நுழைந்தவளுக்கு அங்கு ரீசர்வ் பண்ணி வைத்திருந்த டேபிளை அடைந்தவள்… அங்கு அமரவும் பயம். "தான் சரியான டேபிள் அருகில் வந்திருக்கிறோமோ?" என அபய் தனக்கு அனுப்பிய மெசேஜை எடுப்பதற்குள் அவளின் தோளின் மேல் வலிய கரம் ஒன்று பட.. சட்டென விலகி விட்டாள்..

அவளின் விலகல் அபய்க்கு வலித்தாலும். "என்னாச்சி வந்ததுலருந்து நின்னுக்கிட்டு இருக்கீயேன்னு நினைச்சேன்" என்றவனை பார்த்து தலை தாழ்த்தியவாறே,

"ஒன்னுமில்லை" என அங்கிருந்து டேபிளில் அமர்ந்தவளை ரசித்துப் பார்த்துக் கொண்டேயிருந்தான். "முதல் முறை தன்னவனுடன் வெளியே வந்ததால் சிறு பயம் கவ்விக் கொள்ள. அவள் அதிக பதட்டத்தில் இருந்தாள்.. முகத்தில் வியர்வை அரும்புகள் முத்து முத்தாய் பூக்க.. அதைத் துடைக்க துடைக்க வந்துக் கொண்டேயிருந்தது"...


அவளின் பயத்தை புரிந்தவன் மெல்ல அவளின் கைகளைப் பற்ற.. அவளுக்கு அவள் கைகளை விலக்க தோன்றவில்லை. வியர்வையில் முக்குளித்த உள்ளங்கையினை அழுத்தமாக தன் கரங்களுக்குள் பற்ற.. விக்கித்து போனாள் மீன்விழியால் அபயின் உள்ளங்கையில் சூட்டினால்..


"அபய்ய்ய்" என ஈனஸ்வரத்தில் அழைத்தவளின் இதழ்கள் மேல் விரல் வைத்தவன்.. "ஜில்ல்… ரிலாக்ஸ் அம்லுலு.. ஏன் இவ்ளோ பானிக் ஆகுற" என்றவனின் வார்த்தையில் இருந்த மென்மையில் சிறிது பயம் விலகினாலும் பதட்டம் இருக்கத்தான் செய்தது..

"நீ ரொம்ப அன்கம்பர்ட்டபிளா பீல் பண்றன்னு நினைக்கிறேன்.. வா நாம போகலாம்" என தான் வாய் திறந்து சொல்லாமல் தன் உள்ளத்து உணர்வுகளை உணர்ந்தவன் மேல் காதல் பெருக்கெடுத்தது…


"இல்லை அபய் பரவால்லை" என்றவளை ரசித்தவன்.. "டூ யு ட்ரிங்க் எனிதிங் அம்லு" என்றவனின் வார்த்தையில் அவளுக்குமே சூடாக ஏதாவது குடித்தால் நன்றாக இருக்கும் என தோன்றியது…

"காபி" என சிறிது தயங்கியவளை பார்த்து மென் புன்னகை பார்த்தவன்.. அங்கிருந்த பெல் பட்டனை அழுத்த பேரர் அவர்களை நோக்கி வந்தான்… "டூ மோக்கசினோ" என்றவனை இடைமறித்தவள்..


"நான் காபி தான் கேட்டேன்" என்றவளை பார்த்து சிரித்தவாறே, "இதும் காபி தான்.. குடிச்சிப் பாரு" என்றவனின் வார்த்தையில் சிறிது அமைதியாக இருந்தவளை இமைக்காமல் பார்த்துக் கொண்டேயிருந்தான் அபய்.

அவன் பார்வையை கவனித்தாலும் அதைக் கவனிக்காதது போல் அங்குமிங்கும் நோட்டமிட.. அவளின் கடைக்கண் பார்வை தன்னை நோட்டமிடுவதை உணர்ந்தவன் சிறு மெல்லிய சிரிப்புடனே அமர்ந்திருந்தான்…


சில நிமிடங்களில் காபி வர.. அதைப் பார்த்தவளின் மீன்விழிகள் அகல விரிந்தது.. அழகிய வெள்ளை நிற கப்பில் இதயம் இரண்டு வரைந்து அதில் ஸ்மைல் ஒன்று வரையப்பட்டிருந்தது.. ஒரு காபியை அவள் புறம் தள்ளியவன்.. "ம்ம்.. குடி" என்றவனை பார்க்க.. அவனோ மிகவும் கேஸ்யூவலாக காபியை அருந்தினான்.. அவன் அருந்துவதை பார்த்தவளுக்கு தன்னையும் மீறி இதழோரம் சிறு புன்னகை தோன்ற.. அவள் தனக்குள்ளே புன்னகைப்பதையும் ரசிப்பதையும் ஓரக்கண்ணால் பார்த்தவன்..


"எவ்ளோ நேரம் என்னையே ரசிப்ப.. குடி" என்றதும் அவளும் காபியை எடுத்து வாயில் வைக்க… அவ்வளவு அருமையாக இருந்தது காபி.. காபியின் சுவையும் அதில் கலந்த கோகோ பவுடரின் நறுமணமும் புதுவித சுவையைக் கொடுக்க.. வாயில் வைத்தவளுக்கு ஏனோ இருவரின் ஏற்ற தாழ்வுகளை நினைத்து மனம் சோர்ந்து போனது..

பாதி காபி குடிக்கும் வரை அவளை ரசித்துக் கொண்டிருந்தவனின் முகம்.. சட்டென இறுகிப் போய் கோபத்தில் கண்கள் சிவக்க.. தன் பாதுகாப்புக்கு எப்பொழுதும் வைத்திருக்கும் துப்பாக்கியை எடுத்தவன்.. டேபிளிலிருந்து சட்டென எழுந்து திரும்பியவன்.. கண்ணிமைக்கும் நொடியில் பேரர் ஒருவனை சுட்டுத் தள்ளியிருந்தான்… அவன் உடம்பில் உள்ள ரத்தம் அங்கிருந்த டைல்ஸ் முழுவதும் தெறிக்க.. பயத்தில் உறைந்து நின்றாள் கயற்கண்ணி.. அவள் தைரியமான பெண் தான் ஆனால் கொலையெல்லாம் நேரில் பார்த்தது இல்லை.. "ஆஆஆஆ" என அலறியவளின் கைகளைப் பிடித்து இழுத்தவன் அவளின் பின்னால அவளை சுடுவதற்கு குறிவைத்து நின்றவனை சுட்டுத் தள்ளியிருந்தான்… அவனின் இந்த அவதாரத்தைப் பார்த்தவளின் மீன்விழிகளில் கண்ணீர் வர.. அவனோ அவளை தன் நெஞ்சாங்கூட்டில் பாதுகாத்து வைத்தவன்.. மெல்ல அவளை இழுத்துக் கொண்டு வெளியே சென்றவன் அங்கிருந்த பெண்ணை கவனிக்கவில்லை.. அந்தப் பெண்ணோ அவனை நோக்கி வந்தவளின் கைகளில் ஒரு பாட்டில் இருக்க.. அதை அபயை நோக்கி வீசுவதற்குள்.. தன் முழு பலத்தையும் திரட்டி அபயை கீழே தள்ளி விட்டவள்..அந்தப் பெண் அபயை குறிபார்த்த இடத்தில் நின்றாள் அபயின் அம்லு...


கையிலிருந்த பாட்டிலில் இருந்த திராவகம் கயற்கண்ணியில் முகத்தில் பட.. "ஆஆஆஆஅம்ம்மா.. எரியுது… அபய்ய்ய்" என அங்கேயே சுருண்டு விழுந்தாள்…


தன்னை தள்ளிவிடவும் நடக்கப் போகும் விபரீதத்தை புரிந்து வேகமாக எழுவதற்குள்… கயற்கண்ணியின் அழுகைக்குரலில் அவளை நோக்கி ஓடியவன்.. வேகமாக அவளைத் தூக்கியவன் அவள் முகத்தைப் பார்க்க.. கண்களில் கண்ணீர் வந்துக் கொண்டேயிருந்ததே தவிர.. முகத்தில் வேறெந்த சேதமும் இல்லை… அதைப் பார்த்ததும் மனதில் சிறு நிம்மதி தோன்ற.. அவளை துக்கிக் கொண்டு ஓடியவன் அருகிலிருந்த ஹாஸ்பிட்டலின் சேர்த்தான்.. அவளின் அழுகையை காணக் காண அவனையும் மீறி கண்ணீர் வழிந்தது..


அவளை ஹாஸ்பிட்டலில் சேர்த்தவனின் கைகள் தானாக மஹத்துக்கு அடித்தது… "ஹாய் அபய்" என்ற குரலையும் மீறி.

"மஹத் நீ என்ன பண்ணுவீயோ எனக்குத் தெரியாது.. இம்மீடியட்டா SR ஹாஸ்பிட்டலுக்கு வா" என கர்ஜித்தவன் ஹாஸ்பிட்டலில் அடிபட்ட சிங்கமாய் அங்குமிங்கும் அலைந்து கொண்டிருந்தான்… கயற்கண்ணியின் போனிலிருந்து அவள் வீட்டிற்கு தகவல் செல்ல அடித்துப் பிடித்து ஓடி வந்தனர் கயற்கண்ணியின் அம்மாவும், தங்கைகளும், அவளின் தாய்மாமாவும்…


உள்ளே நுழைந்தவர்களுக்கு என்ன பதில் சொல்வதென்றே தெரியாமல் அமைதியாக முகம் இறுகி நின்றான்.. தன்னால் தான் தன்னவள் துடிக்கிறாள் என்பதே அவனுக்கு உயிர் ஊடுருவும் வலியைக் கொடுத்தது…

வேகமாக உள்ளே நுழைந்த மஹத் அபயிடம் பேசிய பின் ஐசியூ வார்டுக்குள் நுழைந்தான்…என்ன பேசுகிறார்கள் என்பது புரியவில்லை என்றாலும் அவர்களின் வாக்குவாதத்திலே புரிந்தது தன்னவளின் நிலைமை கவலைக்கிடமாக இருக்கிறது என்று…

ஐந்து மணி போராட்டத்திற்கு பின்பு வெளியே வந்த மஹத்.. "என்னாச்சி மஹத்" என்றவனை பார்த்தவனுக்கே பயமாக இருந்தது… அபயை முந்திக் கொண்டு ஓடிச்சென்ற சுந்தரி.. "டாக்டர் ஐய்யா.. எம் பொண்ணுக்கு என்னாச்சிங்க.. அவ நல்லா இருக்கல்ல.. அவதாங்க எங்க குலசாமி.. எப்படியாவது காப்பாத்தி கொடுத்திருங்க" என்றவரின் கண்ணீரைப் பார்த்த அபய்க்கு குற்றவுணர்ச்சியே மேலோங்கியது.. தான் வர சொல்லாவிட்டால் அவள் வந்திருக்கவும் மாட்டாள்.. தனக்கு வந்த ஆபத்தை அவள் தாங்கியிருக்கவும் மாட்டாள்" என நினைத்தவனுக்கு இதயத்தில் சுரீரென வலி பிறந்தது.. அவன் வலியை உணர்ந்த மஹத் அவனருகில் சென்று, "அவுங்களுக்கு எந்த ஆபத்தும் இல்லை.. ஆனா" என இழுத்தவனை கண்டு கண்கள் இடுங்க பார்த்தவனை பார்த்து சற்று தயங்கியவாறே, "அவுங்களுக்கு கண் பார்வை போயிடுச்சி" என்றவனின் வார்த்தையில் உயிரோடு மறித்தான் அபய்…



 

Madhusha

Well-known member
Wonderland writer

அத்தியாயம் 11


மஹத் சொன்ன வார்த்தையின் தாக்கத்தில் தன்னவளின் நிலையை நினைத்துப் பார்த்தவனுக்கு இதயத்தை யாரோ பிடுங்கிக் கொள்வதைப் போல் நரகவலியை கொடுத்தது.. கண்ணீர் இமைகளை தாண்டி விழுந்து விடவா? என அவனிடமே கேள்வி கேட்டது… மஹத் சொன்ன வார்த்தையில் சுந்தரி ஒரு புறம் அழ, கயற்கண்ணியின் தங்கைகள் ஒரு புறம் அழுது கொண்டிருந்தனர்..


மெல்ல தன் கால்கள் பின்னால் வைத்தவன்… தன்னவளை அப்படியொரு நிலைமையில் பார்க்க முடியாமல் தவித்தவன் நேராக காரை எடுத்துக் கொண்டு வெளியே சென்று விட்டான்… எங்கே செல்கிறான் என்பது தெரியாது.. காரை ஓட்டிக் கொண்டே சென்றவனின் போன் ரிங்க் அடித்தது…


அவன் தான் சுயநினைவிலேயே இல்லையே.. போன் அடித்து அடித்து ஓய்ந்ததே தவிர.. அபய் எடுப்பதற்கான வழியே இல்லை..


அவன் நினைவுகளை மொத்தமாக ஆக்கிரமித்திருந்தாள் மீன்விழியால்… கைகள் தானாக வீட்டின் முன்னால் நின்றது.. உள்ளே நுழைந்தவன் கேட் வாசலிலேயே காரை நிறுத்தி விட்டு.. வாட்ச் மேன் கூப்பிட கூப்பிட காது கேட்காது போன்று மெல்லமாக வீட்டிற்குள் நுழைய..
"அண்ணா என்னாச்சி அண்ணா.. மஹத் போன் பண்ணி என்னென்னமோ சொல்றான்.. கயற்க்கு என்னாச்சி அண்ணா" என்றவளின் ஒரு வார்த்தை கூட அவன் காதில் விழுந்ததா?? என கேட்டால் அது பூஜ்ஜியமே… உயிரை ஹாஸ்பிட்டலில் விட்டு விட்டு உடலை மட்டுமல்லவா தூக்கிக் கொண்டு வந்திருக்கான்…


"நேராக நான்காவது தளத்தில் இருக்கும் ஜிம்மிற்கு சென்றான்… அறையை திறந்தவனுக்கு வெளிச்சம் என்பது சிறிதும் இல்லாமல் நான்கு பக்கமும் சுவர் மட்டுமே இருந்தது.. இருட்டறையில் உள்ளே நுழைந்தவன்.. அங்குத் தொங்கிக் கொண்டிருந்த பன்ச் பேக்கினை தன் பலம் கொண்ட கை முஷ்டி இறுகி ஓங்கி ஒரு அடி அடிக்க.. அதுவோ காற்றில் சென்று பறந்து வந்து மீண்டும் அதே இடத்தில் வந்து நின்றது.. தன் ஆத்திரமும் கோபமும் தீரும் வரை மாறி மாறி அடித்துக் கொண்டிருந்தவனின் உடலில் வேர்வை பெருக்கெடுக்க… அணிந்திருந்த ஷர்ட்டை கிழித்து எறிந்து தரையில் போட்டவனின் நினைவில் வந்து நின்றாள் கயற்கண்ணி…


அவளின் கொத்தும் மீன்விழி பார்வையை நினைத்தவனுக்கு அந்த விழிகளில் இனி ஒளியில்லை என்பதே அவனை உயிர் உருக்கும் வலியை கொடுக்க… "ஆஆஆஆஆஆஆஆ" என அலறியவாறே பன்ச் பேக்கில் ஓங்கி அடிக்க.. அந்த அலறல் சத்தத்தில் வெளியே நின்று கொண்டிருந்த தியாவின் உடல் தூக்கி வாரிப் போட்டது…


அபயை பற்றி அவள் அறிந்த பக்கமே மென்மை மட்டுமே.. ஆனால் இன்று அவன் ஆக்ரோஷத்தையும், ஆத்திரத்தையும், கோபத்தையும் பார்த்தவளுக்கு பயம் மனதை கவ்விக் கொள்ள.. மறுநிமிடமே சிறிதும் தாமதிக்காமல் விகர்ணனுக்கு போன் பண்ணினாள்…

லண்டனில் தூங்கிக் கொண்டிருந்தவன் போன் அடிக்கும் சத்தத்தில் கலைந்து "ஹலோ" என்பதற்குள்…. "அப்ப்பாஆஆஆ.. அண்ணாஆஆஆ" என்றவளுக்கு அடுத்த வார்த்தை தொண்டைக்குள் மீன்முள்ளாய் சிக்க.. எவ்வளவு முயன்றும் கண்ணீர் தான் வந்ததே ஒழிய.. வார்த்தைகள் வரவில்லை…


பல மைல் தூரத்திலிருப்பவனுக்கு தன் மகளின் அழுகுரலில் ஏதோ நடந்திருக்கிறது என்பது மட்டும் புரிந்தது… "என்னாச்சி தியா.. அபய் எங்கே??" என சிறிது பதட்டத்துடன் கேட்டவனுக்கு தியாவின் அழுகை எரிச்சல் தான் தந்தது….

"இப்போ என்னாச்சின்னு சொல்லப் போறீயா???.. இல்லையா??" என்றவனின் கர்ஜனைக்குரலில் கப்சிப்பென அடங்கி விட்டாள் பெண்ணவள்.. ஆனால் கண்களில் கண்ணீர் வந்துக் கொண்டேயிருந்தது…


லேசாக விசும்பியவாறே, மஹத் தனக்கு போன் பண்ணி சொல்லிய விசயத்தையும் கயற்கண்ணியின் நிலைமையும், அபய் அறைக்குள் அடைந்ததை பற்றியும் சொல்லியவள்.. "நீங்க வாங்கப்பா எனக்கு பயமா இருக்கு" என்றவளின் கலங்கிய குரலிலேயே தெரிந்தது அவள் எவ்வளவு வேதனையிலிருக்கிறாள் என்பது..


"சரி நான் பார்த்துக்கிறேன்" என சொல்லியவனும் உடனடியாக வரக்கூடிய தொலைவில் இல்லை.. எமர்ஜென்சி டிக்கெட் சென்னைக்கு புக் பண்ணியவன்… அங்கிருந்த இங்கு வருவதற்கே பல மணி நேரம் எடுத்தது.. பூங்கொடியிடம் எதுவும் சொல்லவில்லை.. பிசினஸ் விசயம் செல்கிறேன் என்று மட்டும் சொல்லியவன் உடனே கிளம்பி விட்டான்.. தன் மகவின் வலியை போக்கும் தகப்பனாய்…

பொறுத்துப் பொறுத்தப் பார்த்த தியா இப்பொழுது கதவை திறப்பான் அப்பொழுது கதவை திறப்பான் என கதவின் வாசல்படியிலேயே அமர்ந்து விட்டாள்… ஆனால் கதவு திறக்கும் வழியே காணவில்லை.. என அறிந்தவளுக்கு மனதில் சொல்லோண்ணா வலி தந்தது..


யார் தோளிலாவது சாய்ந்து அழ வேண்டுமென தோன்றியது.. சட்டென போனை எடுத்தவள்.. மஹத்திற்கு போன் பண்ணி வீட்டிற்கு வர சொல்லி விட்டாள்…


"ஹேய்ய்.. தியா என்ன பண்ற?" என்றவனின் வார்த்தையில் அதுவரை காலை மடக்கி அமர்ந்திருந்து அழுதவள் மஹத்தைப் பார்த்ததும் ஓடி வந்து அணைத்துக் கொண்டாள்.. "பயமா இருக்கு மஹத்.. அண்ணாவை எப்படியாவது வெளியே வர சொல்லு" என்றவளின் அழுகுரலில் வேகமாக சென்று கதவை தட்ட… கதவு திறப்பதற்கான வழியே இல்லை..


மஹத் கதவை தட்டிப் பார்த்து அவனின் உள்ளங்கை ரோஸ் நிறமானதே தவிர.. உள்ளே இருக்கும் அபயின் மூச்சுக்காற்று கூட வெளியே கேட்கவில்லை…


"கதவை உடைச்சிடு மஹத்" என்ற தியாவை ஏறிட்டுப் பார்த்தவன் "என்னடி சொல்ற?" என்றவனைப் பார்த்து முறைத்தவள்..


"ப்ச்ச்.. நான் சொல்றதை கேளு.. கதவை உடைச்சி எடு" என்றவளின் பேச்சைக் கேட்டு கதவை உடைப்பதற்கு தேவையானவற்றை ஸ்டோர் ரூமில் இருந்து எடுத்து வந்தவன். கதவை திறக்க முயற்சிக்க.. அதுவோ அலிபாபா குகையென மூடியிருந்ததே தவிர திறப்பதற்கான வழியே தெரியவில்லை…


பல முயற்சிகள் செய்து திறக்க முடியாததால் அங்கேயே சோர்ந்து அமர்ந்தவள் அழ ஆரம்பித்து விட்டாள்… தியாவின் அழுகை மஹத்திற்கு உயிர் ஊடுருவும் வலியை கொடுத்தது… இனி யார் கதவை திறப்பார் என யோசித்துக் கொண்டிருந்தவளின் மனதில் பளீச்சென்ற மின்னல் வெட்டினை போல் வந்து நின்றான் தீரன்..

சற்றும் யோசிக்காமல் ஆராவிற்கு போன் பண்ண.. அப்பொழுது தான் மிகப்பெரிய யுத்தமே அங்கு நடந்துக் கொண்டிருந்தது தீரனுக்கும் ஆராவுக்கும்..


நீச்சல் குளத்தில் தள்ளி விட்டு வந்தவனை பார்த்து முறைத்தவாறே அங்கிருந்த உடை மாற்றும் அறைக்கு சென்றவள்.. லெக்கின்ஸ் குர்தியில் வந்தாள்.. வந்தவளை மேலிருந்து கீழ் முகத்தை கோணலாக வைத்தவனின் மனமோ "இவ சாப்பிடுவாளா?? மாட்டாளா?? நாம இறுக்கி அணைச்சா உடைஞ்சி விழுந்திடுவாளோ??" என மனம் போன போக்கில் யோசித்தவனுக்கு.. அப்பொழுது தான் புரிந்தது தான் கண்டதையும் யோசிக்கிறோம் என… தலையை இரு பக்கமும் வேகமாக ஆட்டியவன்.. "சரியான வசீயக்காரியா இருப்பா போல" என மொத்த பழியையும் அவள் மேலே தூக்கிப் போட்டவன் அவளை முறைத்துக் கொண்டு செல்ல..


"ஆளைப்பாரு வளர்ந்து கெட்டவன்.. ஆளும் மூஞ்சியும் பாரு தேவாங்குக்கு கோட்டு சூட்டு போட்ட மாதிரி" என வாய்க்கு வந்த மிருகத்தின் பெயரையெல்லாம் சொல்லி திட்டியவள்... போன் அடிக்கும் சத்தத்தில் கலைந்தாள்...

அவனை திட்டிக் கொண்டு போனை அட்டெண்ட் பண்ணியவளுக்கு தியாவின் அழுகையும் அவள் சொன்ன செய்தியிலும் தலையில் இடி விழுந்த உணர்வு தான்… அபய் கயற்கண்ணியை காதலிப்பது வீட்டில் அனைவருக்கும் தெரியுமன்பதால் அவர்களைப் பொறுத்தவரை அது பெரிய விஷயமாக தோன்றவில்லை..


கயற்கண்ணியை முழுதாக ஏற்றுக்கொள்ளவும் தயாராகியிருந்தனர்.. அவனுடன் சண்டையிட்டுக் கொண்டிருந்தவள் அப்படியே ஓடி விட்டாள்… அவளின் பதட்டத்தையும் ஓட்டத்தையும் பார்த்தவனுக்கு ஏனோ அவளை தனியாக விட மனமில்லை.. அவளின் பின்னால் சென்றவனுக்கு அங்கிருந்த காரின் டிரைவரிடம் ஏதோ பேசுவதை பார்த்தவன் வேக எட்டுக்களில் அவர்களை நெருங்கியவன்.. "அண்ணா நான் பாத்துக்கிறேன்.. நீங்க போங்க" என்றவனை முறைத்தவள்..


"அறிவிருக்கா உனக்கு???.. நான் எங்கப்பா வீட்டுக்கு அவசரமா போயே ஆகணும்" என படபடத்தவளின் இதழ்களின் மேல் விரல் வைத்தவன்.. "வா நானும் வர்றேன்" என்றவனை விழியகலாமல் பார்த்தவள் அவனுடன் சென்றாள்…

வீட்டிற்குள் வந்தவனுக்கு தியாவை அணைத்தபடி நின்ற மஹத்தை புருவம் சுருக்கி பார்த்தவனின் மனமோ, "இங்கே ஒரு தனி ட்ராக் ஓடுது போல" என நக்கலாக பார்த்தவன் மெல்ல திரும்பி பார்க்க.. அங்கு ஆராவோ அழுது அரற்றி கதவைப் போட்டுத் தட்டிக் கொண்டிருந்தாள்..


அவளை சலிப்புடன் பார்த்தவன்.. "இந்தக் கொசு தொல்லை தாங்க முடியலை நாராயணா" என்ற புலம்பியவாறே அவளின் கைப்பிடிக்க.. அவனை எரிச்சல் மிகுதியில் பார்த்தவள்.. "எடுடா கையை" என்றவளை தீப்பார்வை பார்த்தவன்..


"வாடா.. போடான்ன வாயை கிழிச்சிருவேன்டி"

"நீ வாடி போடின்னு சொன்ன நாக்குல சுடு வச்சி இழுத்துருவேண்டா" என பதிலுக்கு பதில் எகிறியவளை சுவற்றில் வைத்து சாய்த்தவன்.. "ரொம்ப பேசாத.. அப்புறம் எப்படி வாயை அடைப்பேன்னு உனக்கேத் தெரியும்" என்றவனின் பார்வையோ ஆராவின் இதழ்களிலேயே குடி கொண்டது..

அவன் பார்வையை பார்த்தவளுக்கு அவனின் எண்ணம் புரிந்து வேகமாக அவனை தள்ளிவிட்டவள்.. மறுபடியும் கதவை தட்ட…


"இந்தக்கதவு செக்யூரிட்டி லாக் வச்சிருக்கு.. சோ யார் லாக் செட் பண்ணாங்களோ அவுங்களை தவிர வேற யாரும் லாக்கை ஓப்பன் பண்ணவே முடியாது" என்றவன் ஆராவிடம் திரும்பி.. "ஆரா.. உன் ரூம் எது??" என்றவனை எரிச்சலுடன் பார்த்தனர் மற்ற மூவரும்.. அவனோ அதைப் பற்றி சிறிதும் அலட்டிக்காமல், "எனக்கு டையர்டா இருக்கு.. நான் தூங்கப் போறேன்" என்றவனை முறைத்துக் கொண்டிருந்தனர் மூவரும்.. மஹத் அவன் வீட்டிற்குள் சென்று விட… ஆராவும் தியாவும் தான் அபயை பற்றிய கவலையில் வாசலையே பார்த்துக் கொண்டிருந்தனர்..

பல மணி நேர பயணத்திற்கு பிறகு சென்னையில் வந்து தரையிறங்கினான் விகர்ணன்… அவனுக்காக காத்திருந்த காரில் ஏறியவனுக்கு ஏனோ மனமெல்லாம் அபயை பற்றி மட்டுமே நினைத்தது…


வீட்டிற்குள் வந்த காரின் சத்தத்தில் ஹாலில் அமர்ந்திருந்த ஆராவும் தியாவும் வேகமாக ஓடி வந்தனர் விகர்ணன் அழுத்தமான காலடியோசைகளுடன் உள்ளே நுழைந்தவனுக்கு அங்கு சோபாவில் திமிராக காலின் மேல் கால் போட்டு அமர்ந்திருந்த தீரனை அழுத்தமாக ஒரு பார்வை பார்த்தவன் இரண்டு இரண்டு படிகளாக தாவி ஏறினான்.. நான்காவது மாடிக்கு செல்ல.. தீரனோ மெதுவாக எழுந்து தன்னுடைய வீட்டிற்கு சென்று விட்டான்…

ஆராவிற்கு அவன் சென்றது கூட தெரியவில்லை.. நேராக தன் தந்தையின் பின்னால் சென்று விட்டாள்.. நான்காவது மாடிக்கு விகர்ணனைப் போல் வேகமாக ஏற முடியாமல் ஆராவும், தியாவும் பின்னாலேயே மூச்சிரைக்க ஓடி வந்தனர்..

ஆராவும், தியாவும் நாலாவது மாடி ஏறி வர, அபய் எந்த அறையில் இருந்தானோ அந்த அறை திறக்கப்பட்டிருந்தது… உள்ளே நுழைந்தவர்களின் கண்ணில் பட்டது. தீரன் சொன்னது தான் உண்மை போல இருவரும் ஆச்சர்யமாக பார்த்துக் கொண்டிருந்தவர்கள் உள்ளே நுழைய.. அங்கு இறுகிய நிலையில் உடலெல்லாம் தொப்பலாக நனைந்து பன்ச்சிங் பண்ணிக் கொண்டிருந்த அபயை அழுத்தமாக பார்த்த விகர்ணன்.
"அபய்ய்.. ஸ்டாப் இட்ட" என்ற கர்ஜனையில் கைகள் தானாக நிற்க.. அவனோ திரும்பிக்கூட பார்க்கவில்லை.. அவன் நின்றதும் ஆராவும் தியாவும் ஓடியவர்கள் அபயின் கையைப் பார்க்க இருவருக்கும் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்தது..


"ஏன் அண்ணா இப்படி பண்ற??.. கையெல்லாம் பாரு எப்படி சிவந்து வீங்கியிருக்கு" என்ற தியா வேகமாக மஹத்தை இழுத்துக் கொண்டு வந்தவள்.. "டூ சம்திங் மஹத். அண்ணா கையைப் பாரு" என்றவளை அமைதிப்படுத்தியவன்… பர்ஸ்ட் ஏய்ட் பாக்ஸில் இருந்த மருந்தைப் போட அபயோ தலைகுனிந்து விகர்ணனை ஏறெடுத்துப் பார்க்காமல் நின்றிருந்தான்…


"அவுட்" என்ற குரலில் அனைவரும் கேள்வியாய் விகர்ணனை பார்க்க அவன் முகமோ பாறாங்கல்லாய் இறுகியிருந்தது.. அனைவரும் விகர்ணனையும் அபயையும் திரும்பி திரும்பி பார்த்தவர்கள் மெல்ல அறையை விட்டு வெளியேறினர்..


அவர்கள் அனைவரும் சென்றதும் கதவை மூடியவன்.. "அபய்" என்றதும் ஓடி வந்து அணைத்துக் கொண்டான் அபய்ய்.. அவன் அணைக்கவும் ஆறு வயது சிறுவன் தான் கண் முன்னால் வந்து நின்றான்…



கண்களில் கண்ணீருடன் விகர்ணனை ஏறிட்டவன்.. "ஸாரிப்பா.. நான் தான்.... என் மேலே தான் தப்பு.. அவ பார்வை போயிடுச்சிப்பா.. எனக்கு நடக்க வேண்டியது அவ தாங்கிக்கிட்டாப்பா" என உடைந்து அழுதவனின் குரலில் அவனின் காதலின் வலி புரிந்தது…


"அவளை நாந்தான் வரசொன்னேன்.. ஆனா இப்படி நடக்கும்னு நினைச்சிக்கூட பார்க்கலை.. இதுக்கு காரணமானவன் என் கையில கிடைச்சான்.. அவனை கொல்லாம விடமாட்டேன்.. என் அம்லு படுற வேதனையை அவனை அனுபவிக்கலை நான் அபய்ய் இல்லை" என ஓங்கி ஒரு குத்து குத்தியவனின் முகமோ செந்தணலை அள்ளி கொட்டியதைப் போல் கோபத்தில் சிவந்து இருந்தது..
 
விகர்ணன் வந்தாசசு இனி பிரச்சனை இல்லை,எல்லாம் அப்பா பார்த்துப்பார்! ஆர தியா பாவம் , இரண்டு தடியன் இருந்தும் வேஸ்ட்!!! தீரன் ஒரு பதட்டம் இல்லை , மஹத் என்ன பண்றது என்று தெரியவில்லை,!!!
அபய் க்கு எவ்ளோ பெரிய வலி ,எதுக்கு கஷ்ட படுத்துரிங்கோ
 
Status
Not open for further replies.
Top