ஹாய் நண்பர்களே , நீங்கள் இந்த தளத்தில் எழுத விரும்பினால் [email protected] என்னும் மின்னஞ்சல் முகவரியை தொடர்பு கொள்ளுங்கள்.

நந்தவனப்பூக்கள் - கதை திரி

Status
Not open for further replies.

Arthi manu

New member
Wonderland writer
இனிய நெஞ்சங்களுக்கு வணக்கம்.நான் இந்த தளத்திற்கு புதியவள்.தங்களது ஓய்வு வேளையில் எனது ' நந்தவனப்பூக்கள்' தொடரை படித்து ஆதரவு தருமாறு பணிவன்புடன் கேட்டுக் கொள்கிறேன்.நன்றி!
விமர்சனங்களை எதிர்நோக்கி காத்திருக்கும்
- ஆர்த்தி மனு
 

Arthi manu

New member
Wonderland writer
1.நந்தவனப்பூக்கள்


" என்னடி உன் உத்தமபுத்திரன் இன்னும் படுக்கையை விட்டு எழுந்திரிக்கலையா? " என்று செய்தித்தாளை மடித்த‌ வண்ணம் காபி கொண்டு வந்த தன் மனைவியை கிண்டலாக கேட்டார் , நந்தகோபால்." ஏங்க காலையிலே அவனை வம்பு இழுக்காமல் உங்களுக்கு பொழுது ஓடாதே " என்று கழுத்தை நொடித்தார், ருக்மணி. " ஏண்டி அவன் ஒழுங்கா இருந்தா நான் என்ன சொல்ல போறேன்.எல்லாம் அப்பன் காசுல திங்கறான் ல அந்த கொழுப்பு.இதே மூத்தவன் ரகுவை பார்த்தியா சொக்கதங்கம் டி " என்றார் தோரணையாக.
" ஒரு கண்ணுல சுண்ணாம்பும் ஒரு கண்ணுல வெண்ணையும் வைக்காதீங்க " என்றார் ருக்மணி குறை கூறும் குரலில்.மீண்டும் நந்தகோபால் ஏதோ தொடங்குவதற்குள் அம்மா காபி என்ற குரல் கேட்டதும் சிட்டாக பறந்தார் ,சின்ன மகனின் அறைக்கு." இவ திருந்த மாட்டாள்" என்று முணுமுணுத்து விட்டு காபியை சுவைக்கலானார்‌, நந்தகோபால்.

நந்தகோபால் சென்னையிலே மிகப்பெரிய தொழிலதிபர். ' நந்தவனம் பில்டர்ஸ்' என்ற கட்டுமான தொழில் நிறுவனத்தை சிறிய அளவில் தொடங்கி உழைப்பே உயர்வு என்பதற்கு எடுத்துக்காட்டாக கடின உழைப்பின் மூலம் உயர்ந்தவர்.கட்டிடதொழில் மட்டும் இன்றி தன் ஆர்வம் மற்றும் தன்னம்பிக்கையை துணையாக கொண்டு ‌பிற தொழில்களிலும் கால் பதித்து வெற்றி கண்டவர்.ருக்மணி ஒரு இனிய இல்லத்தரசி.கணவனின் முக குறிப்பறிந்து செயல்படுபவர்.நந்தகோபால் தொழில் தொழில் என ஓடிய போது குடும்பத்தை திறம்பட நிர்வகித்தவர்.அந்த காலத்திலேயே இயற்பியல் பட்டதாரி.இப்போது
ருக்மணியின் கவலை எல்லாம் இரு மகன்களுக்கும் பொருத்தமான மருமகள்களை கொண்டு வருவது.

நந்தகோபால்- ருக்மணி தம்பதிக்கு ரகுநந்தன் மற்றும் அபிநந்தன் என இரண்டு மகன்கள்.ரகுநந்தன் மூத்தவன்; அப்படியே அப்பாவின் தொழில் வாரிசு; பொறுப்பானவன்; அமைதியானவன்; பெரியவர்களிடம் பணிவும் பெண்களிடம் ஒதுக்கத்தையும் காட்டுபவன்.மூத்தது மோழை இளையது காளை என்பதற்கு ஏற்ப அபிநந்தன் சரியான வாயாடி; வால் இல்லாத வானரம்; குறும்புக்காரன்;வம்புன்னா சிலிர்த்து கொண்டு நிற்கும் காங்கேயம் காளை; பெண்கள் விடயத்தில் கோகுல கண்ணன். படிப்பை முடித்து விட்டு ஊர் சுற்றும் வாலிபன்.அவ்வப்போது சமுதாய தொண்டு ஆற்றுபவன்.அபிநந்தனுக்கும் ரகுநந்தனுக்கும் இரண்டே வயது தான் வேறுபாடு.எனவே இவர்கள் அண்ணன் தம்பி மட்டுமல்ல நல்ல நண்பர்களும் கூட.அடையாறின் முக்கிய பகுதியில் இருக்கிறது , இவர்களின் அழகிய இல்லம்.இவர்கள் வாழ்க்கையில் நடக்க போகும் காதல், மோதல், கல்யாணம் , குடும்பம்,பாசம்,சண்டை போன்ற நிகழ்வுகளே இந்த நந்தவனப் பூக்கள்.

" ஏண்டா பெட் காபி குடிக்காதே ன்னு எத்தன முறை சொல்றேன்.கொஞ்சமாச்சும் கேட்கிறீயா ? " என்று சலித்து கொண்டார், ருக்மணி." கொஞ்சம் ஏம்மா நிறைய கேட்கிறேன் காபி ஐ " என கண் சிமிட்டி சிரித்தான்,அபி. " டே சின்னக்குட்டி இப்படி வெட்டியா சுத்துவதற்கு அண்ணா கூட கம்பெனிக்கு போலாம் ல்ல " என்று கண்டிப்பான குரலை வரவழைத்து கேட்டார், ருக்மணி." என் செல்ல அம்முகுட்டி என்னால் ரகுபய மாதிரி அப்பாக்கு ஜால்ரா அடிக்கிறதோ இல்லை கூஜா தூக்குறதோ முடியாது.அதனால் ஐயா சொந்தமா தொழில் தொடங்க தான் போறேன்.அதையும் நீ தான் உன் கையால் திறந்து வைக்க போற " என்று அம்மாவின் தாடை பிடித்து செல்லம் கொஞ்சிய படியே கூறினான்,அபிநந்தன்.

" டேய் எதுவாயினும் அப்பா கிட்டயும் அண்ணா கிட்டயும் கேட்டு செய்டா.எதும் பிரச்சினையில் மாட்டிக்காதடா " என்றார் ருக்மணி கொஞ்சம் கவலை தோய்ந்த குரலில்.' அம்மா அப்பா மாதிரி நானும் சொந்த கால் ல்ல நிற்கணும் ன்னு நினைக்கிறேன் ம்மா.ஒவ்வொரு முறையும் அவரு என்னை தண்டச்சோறு திட்டும் போதும் தின்ன சோறு நெஞ்சுல குத்துதும்மா ' என மனதிற்குள் கூறியவன் வெளியே சிரித்த முகமாக " அதெல்லாம் ஒரு பிரச்சினை யும் வராது அம்முகுட்டி நீ என்ன பண்றனா உன் அபிக்குட்டிக்கு பிடிச்ச பூரியும் கிழங்கு மசாலாவும் செய்து வை போ.சீக்கிரம்மா .நான் பத்து நிமிடத்தில் குளிச்சிட்டு வந்துவிடுவேன்" என்று கூறி குளியலறைக்குள் நுழைந்தான்.ருக்மணியும் மகனின் அன்பு கட்டளையை நிறைவேற்ற அடுக்களைக்கு ஓடினார்.வீட்டில் எத்தனை வேலையாட்கள் இருந்தாலும் சமையலை மட்டும் ருக்மணி தான் செய்வார்.'என் கையால் கணவனுக்கும் பிள்ளைகளுக்கும் சமைத்து தருவதை விட வேறென்ன சுகம்' என்பார்.


உணவு மேசையின் மையப்பகுதியில் அலங்கார வேலைப்பாட்டுடன் இருந்த‌ நாற்காலியில் நந்தகோபால் அமர்ந்திருந்தார்.அதற்கடுத்து ரகுநந்தன் உட்கார்ந்து இருந்தான் ,கையில் ஏதோ பைல் உடன்.இப்பவும் இது தானா என்று சலித்து கொண்டு அதனை பிடுங்கி தூரமாக வைத்தார், ருக்மணி." ஹூக்கும்.எங்கடி அந்த தண்டத்தை காணும்.அவனுக்காக எல்லாரும் காத்திருக்கணுமா ? நேரத்துக்கு சாப்பிட கூட வரமாட்டாரா துரை ? " என நந்தகோபால் கேட்டு கொண்டு இருந்தபோதே படிகளில் இறங்கி வந்தான்,அபி." அம்மா நான் வந்துட்டேன் ன்னு சொல்லு திரும்ப வந்துட்டேன் ன்னு சொல்லு " என வசனம் பேசியபடியே இருக்கையில் அமர்ந்தான்‌." திருந்தாத ஜென்மம் " என்று முணுமுணுப்புடன் உணவருந்த தொடங்கினார், நந்தகோபால்.இவர்கள் வீட்டில் காலை உணவும் இரவு உணவும் அனைவரும் சேர்ந்து உட்கொள்ள வேண்டும் என்பது எழுதப்படாத விதி.என்னதான் தொழிலில் பிஸி என்றாலும் நந்தகோபால் எப்போதும் இந்த பழக்கத்தை அனுசரித்தார்;குடும்ப ஒருமைப்பாட்டை வளர்க்குமாம்.

" ஏன்டா ரகு உனக்கு தான் பூரி பிடிக்காது ல்ல.அம்மா தான் மறந்து போய் உன் தட்டில் வச்சுட்டேன்.நீயாச்சும் சொல்ல கூடாதா " என குறைப்பட்டு கொண்டே அந்த தட்டை அவனிடமிருந்து நகர்த்தி வைத்து விட்டு இன்னொரு தட்டில் இட்லி சட்னி வைத்து அவனிடம் தந்தார், ருக்மணி." அதனால் என்னம்மா ? ஒருநாள் பூரி சாப்பிட்டால் நான் ஒன்னும் குறைந்து போய் விடமாட்டேன் " என அம்மாவிற்கு சமாதானம் கூறிவிட்டு இட்லியில் கை வைத்தான்,ரகு." ஏண்டா ரகு நீ இப்படி சாமியார் மாதிரி இருக்க.எப்படித்தான் எனக்கு அண்ணனாக பிறந்தாயோ " என உச்சு கொட்டிய அபிக்கு " அதே சந்தேகம் தான்டா எனக்கும்.ரகு மாதிரி ஒரு நல்ல பையனுக்கு நீ எப்படித்தான் தம்பியா பிறந்தாயோ? தண்டம்" என்ற தந்தையின் பதில் அவரின் முறைப்புடன் கிடைத்தது.அந்த கடைசி வார்த்தை மனதை தைக்க அம்மா பரிமாற வந்த அடுத்த பூரியை நிராகரித்து விட்டு எழுந்து கொண்டான்,அபி.மகனின் மனம் புரிந்த தாயும் மனம் நொந்து பெயருக்கு ஏதோ உண்டார்.ரகுவும் தம்பி அரைக்குரை உணவில் எழுந்தது தாங்காமல் அவனும் விரைவாகவே உணவை முடித்துக் கொண்டு அலுவலகம் புறப்பட்டான்.நந்தகோபாலுக்கும் ஒரு கட்டத்திற்கு மேல் உணவு இறங்கவில்லை; ஓய்வெடுக்க தன் அறைக்குள் புகுந்து கொண்டார்.

பிருந்தாவனம் பில்டர்ஸ் நிறுவனத்தின் எம்.டி சிவக்குமார் அறையில்." எப்படி எப்படி எங்க தாத்தா காலத்திலேந்து நம்பர்.ஒன் நிலையில் இருந்த பிருந்தாவனம் பில்டர்ஸை பின்புலம் இல்லாத அந்த நந்தவனம் பில்டர்ஸ் இரண்டாவது நிலைக்கு தள்ளியிருக்கு.என்ன ஏதுன்னு இத பார்த்து சரி கட்டணும் .இல்லாட்டி எல்லா ஆர்டர்ஸ் ம் அவங்க கைக்கு போய்விடும்.நாம எல்லாம் தலையில் முக்காடை போட்டுகிட்டு போகவேண்டியதுதான்." என்று கோபமான குரலில் கத்திக் கொண்டிருந்தார், பிருந்தாவனம் பில்டர்ஸ் ன் தற்போதைய எம்.டி சிவக்குமார்.எதிரே,அவரது பி.ஏ ரஞ்சித் மற்றும் மேனேஜர் தினேஷ்.சிவக்குமாருக்கு ஒரு நாற்பத்தைந்து வயது இருக்கும்.பரம்பரை பரம்பரையாக இந்த கட்டுமான தொழில் நிறுவனத்தை நடத்தி கொண்டிருக்கின்றனர்." சார் அவங்க அப்பா நந்தகோபால் கூட பரவாயில்லை.இப்போது எம்.டியாக இருக்க ரகுநந்தன் ரொம்ப துடிப்பான பையன் சார் கூடவே நல்ல புத்திசாலி.ரொம்ப ஸ்மார்ட்.எல்லாரையும் தட்டி கொடுத்து வேலை வாங்க தெரிந்து வைத்திருக்கிறான் சார்.தொழிலாளிகளும் அவனுக்காக என்ன வேணும்னாலும் செய்ய தயாராக இருக்காங்க " என்று கொஞ்சம் சலிப்பான குரலில் கூறினான், ரஞ்சித்." ஆமாம்.நானும் பார்த்து இருக்கேன் சார்.யார் கிட்ட எப்படி நடந்துக்க வேணுமோ அப்படி நடந்துக்கிறான் சார்.ஒரு எம்.டி ங்கிற பந்தா இல்லாம ரொம்ப பணிவாக நடந்துக்கிறான் சார்" என்று கூடுதலாக கூறினான், தினேஷ்." ரெண்டு பேரும் அவனுக்கு துதி பாடுவதை விட்டுட்டு அந்த நந்தவனம் பில்டர்ஸ் ஐ அடியோடு சாய்க்க என்ன வழின்னு யோசிங்க " என்று கடுப்பாக கூறினார், சிவக்குமார்.

" அது ரகுநந்தன் இருக்கிற வரை முடியாது சார் " என்று இடை புகுந்தான், ரஞ்சித்." அப்படின்னா அவனை இல்லாம பண்ணுங்க " என்றார் சிவக்குமார் தீவிரமான குரலில்." சார்" என ஒருசேர அதிர்ந்தனர், இருவரும்." ஆமாம் ஒன்னு ரகுநந்தனை கொல்லணும். இல்லனா அவன் மனசை குழப்பி மனநோயாளி ஆக்கணும்" என்ற சிவக்குமார் " அவன் வயசுப்பையன்.மது ,மாது ,கஞ்சா, சீட்டாட்டம்,குதிரை ரேஸ் இது மாதிரி எதிலாவது அவனை அடிமை ஆக்கணும் " என்று தொடர்ந்து கூறினார், சிவக்குமார்.
' அவன் என்ன உங்க பையன் மாதிரியா? ' என மனதிற்குள் சிரித்துக் கொண்ட ரஞ்சித் முதலாளியிடம் பவ்யம் காட்டி " சார் நீங்க இரண்டாவதாக சொன்ன மாதிரி பண்ணிடலாம்.நமக்கும் போலீஸ் கேஸ் அது இதுன்னு எந்த பிரச்சனையும் வராது " என்றான் ரஞ்சித். " ஓகே டன்.இந்த விடயம் இனிமே உங்க பொறுப்பு " என்றவர் இருவரையும் அனுப்பி விட்டு தன் வேலைகளில் மூழ்கினார்.

நந்தவனம் குரூப் ஆஃப் கம்பெனிஸ் , அண்ணா நகர். சீறிப்பாய்ந்து வந்த ஆட்டோ ப்ரேக் போட்டு டயர் தேய நின்றது.அதிலிருந்து இறங்கிய பெண் அதிரடிப்புயல் போல் வேகமாக வேகமாக அலுவலக வரவேற்பை அடைந்தாள்.
அவள் கருப்பு நிற குர்த்தி நீலநிற ஜீன்ஸ் அணிந்து, தலைமுடியை சென்டர் கிளிப் போட்டு விரித்து விட்டிருந்தாள்; காதுகளில் பெரிய வளையங்கள் தொங்கி கொண்டிருந்தன.வரவேற்பு பெண்ணை அணுகி "நான் எம்.டி ஐ பார்க்க வேண்டும்" என்றாள்." அப்பாயின்ட்மெண்ட் இருக்கா " என்ற வரவேற்பு பெண்ணுக்கு " இல்லை " என பதிலளித்தாள்.
" சாரி.அப்பாயின்ட்மெண்ட் இல்லாம சார் யாரையும் பார்க்க மாட்டாங்க" என்றாள் வரவேற்பு பெண் தன் இனிய குரலில்.
" ஹலோ என்னை யார் ன்னு நினைச்ச ? தபு வந்துருக்கேன் ன்னு சொல்லு.உன் எம்.டியே பதறியடித்து கொண்டு இங்கே வருவாரு " என்றாள் உதட்டை ஒயிலாக வளைத்து.தன் எதிரே இருந்தவளின் தோரணை கொஞ்சம் பதட்டத்தை தர அவசரமாக எம்.டிக்கு கால் செய்தாள், வரவேற்பு பெண்.




💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐💐

- பூக்கும்
 

Arthi manu

New member
Wonderland writer
2.நந்தவனப் பூக்கள்

வரவேற்பு பெண் போன் செய்ததும் தபு சொன்னது போல் ரகு பதறியடித்து கொண்டு ஓடி வரவில்லை.மாறாக அவளை மரியாதை உடன் தன் ‌அறைக்கு அழைத்து வருமாறு ஆஃபிஸ் பியூனை பணித்திருந்தான்,.உதட்டை சுழித்து வரவேற்பு பெண்ணிற்கு பழிப்பு காட்டி விட்டு ப்யூன் உடன் நடந்தாள்,தபு.

சென்னையில் உள்ள பிரபல ப்ரைவேட் பேங்க் , மேனேஜர் அறை; மேனேஜர் எதிரே நம் அபிநந்தனும் அவனது நண்பன் மணிவண்ணனும் ." உங்க ப்ராஜெக்ட் ப்ரபோஷல் நல்லா இருக்கு.ஆனா " என இழுத்தார், மேனேஜர்." ஆனால் இரண்டு கோடி ஷ்யூரிட்டி இல்லாம கொடுக்க முடியாது.அதுதானே சார் " என இடைமறித்தான்,அபி." எப்படிப்பா கரெக்ட் ஆ சொல்ற " என வியந்த மேனேஜரிடம்
" சார் இந்த வசனத்தை இதுவரை நான் பத்து முறை கேட்டுட்டேன்.இது பதினொன்றாவது பேங்க் " என கூறிவிட்டு அவர் மேசையில் இருந்த தன் பைலை எடுத்து கொண்டு வெளியேறினான்,தன் நண்பன் உடன்.

பைக்கில் சென்று கொண்டிருக்கும் போது "ஏண்டா உங்க அப்பா இல்லை அண்ணா கிட்ட கேட்டால் இரண்டு கோடி என்ன இருபது கோடி கூட தருவாங்க.அப்புறம் ஏன்டா பேங்க் பேங்க் ஆ அலையுற " என சலித்த குரலில் கேட்டான், மணிவண்ணன்.
எதுவும் கூறாது அமைதியாக பைக்கை ஓட்டினான்.அடுத்த ஏரியாவில் இருந்த மணியின் வீட்டு வாசலில் பைக்கை நிறுத்திய அபி " சரி டா நீ அலைய வேண்டாம். " என்ற படி அவனை இறக்கி விட்டு வண்டியை எடுத்தான்." டேய் டேய் அந்த அர்த்தத்தில் சொல்லவில்லை டா வாடா ப்ளீஸ் " என மணி சத்தமாக கூறியும் அபி தன் வழியில் சென்று விட்டான்.

ரகுநந்தனின் அலுவலக அறையில்.
" வெல்கம் மிஸ்.தபு.நேத்து தான் உங்கள் கடிதங்களை பார்த்தேன்" என வரவேற்று தன் இருக்கைக்கு எதிரே இருந்த சேரில் அமர சொன்னான் ." நான் இங்கே உட்கார்ந்து கதை பேச வரலை" என கோபமாக பதிலுரைத்தாள், முகத்தில் எள்ளும் கொள்ளும் வெடிக்க." தென்" என்றான் ரகு அமைதியான குரலில்.வாய் இவளிடம் பேசி கொண்டிருக்க அவன் கண்களும் கரங்களும் மடிக்கணினியில் ஒன்றிருந்ததை கண்டவள் இன்னும் கொதிநிலைக்கு சென்றாள்.

முட்டியை மடக்கி அவனது டேபிளில் குத்தி அவன் கவனத்தை ஈர்த்தவள் ," இதோ பாரு ரகுநந்தன், தண்டையார்பேட்டையில் இருக்க உங்க தொழிற்சாலையில் இருந்து கழிவுகள் ஒழுங்கான முறையில் வெளியேற்றப் படுவதில்லை.அங்க வாழுற நாங்க ரொம்ப அவதிப்படுறோம்.இதுபத்தி எத்தினியோ தபா தொழிற்சாலை மேலாளர் கிட்ட பேசினேன்.ஆனால் அவரு அலட்சியமாக ' எல்லாம் சரியா தான் இருக்கு ' ன்னு சொல்லி மாசு கட்டுப்பாட்டு வாரியம் எப்பவோ கொடுத்த ஏதோ ஒரு சான்றிதழை எடுத்து காமிக்கிறாரு.உங்க ஆஃபிஸ்க்கு கூட லெட்டர்ஸ் போட்டேன்.அப்புறம் தான் நேரடியா உங்களை மீட் பண்ண இங்கே வந்திருக்கிறேன். தொழிற்சாலை மேல உங்களுக்கு அக்கறை இருந்தால் உடனே இதை சரி பண்ணிடுங்க.இல்லாட்டி சீனாகிடும் " என படபடவென்று பேசிவிட்டு அவனுக்கென வைக்கப்பட்டிருந்த தம்ளர் நீரை அவனிடம் கேளாமலே எடுத்து மடமடவென குடித்து விட்டு அங்கிருந்து வெளியேறினாள்;புயல் அடித்து ஓய்ந்ததை போல் உணர்ந்தான், ரகுநந்தன்.

கண்களை கணிணியில் வைத்து கொண்டு பி.ஏ விற்கு கால் செய்து " இன்னிக்கு ஈவினிங் நாம தண்டையார்பேட்டை பேக்டரியை விசிட் பண்ண போறோம்.அதுக்கு ஏத்த மாதிரி ஷெட்யூல் ரெடி பண்ணு " என்று கூறி போனை வைத்தான்.


திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோயில்.இன்று ஏனோ கூட்டம் மிக குறைவாக இருந்தது.இன்னோவா காரில் வந்து இறங்கிய அந்த பெண்ணுக்கு இருபத்தி மூன்று வயது இருக்கலாம்.மயில் கழுத்து நிற சேலை அணிந்து உரிய அணிகலன்கள் உடன் மங்களகரமாக இருந்தாள்.நீண்டு சாட்டை போல் தொங்கி கொண்டிருந்த சடையை மல்லிகை சரத்தால் அலங்கரித்து இருந்தாள்.கையில் அர்ச்சனை கூடை‌ உடன் தரைக்கு வலிக்குமோ என்பது போல் மென்னடை போட்டு வந்தாள்.

" ஏம்மா உனக்கே இது நியாயமா இருக்கா ? வீட்டில் சின்சான் பார்த்துட்டு ஜாலியா இருக்க வேண்டியவனை இப்படி கோயிலுக்கு கூட்டி வந்திருக்கியே மா" என புலம்பி கொண்டிருந்தான், நம் அபி." டேய் அறுக்காத டா.கோவிலுக்கு நிறைய பொண்ணுங்க வருவாங்க .யாரையாவது சைட் அடிச்சிட்டு இரு " என்றார் ருக்மணி அசட்டையாக." அம்மா மாதிரியா பேசுற நீ‌ " என‌ அதிர்ச்சியில் வாயை‌ பிளந்தான்,அபி." வாயை மூடுடா.ஏதாவது‌ ஈ இல்ல‌ கொசு உள்ள போக போகுது " என்றார் ருக்மணி முகத்தில் சிரிப்பு உடன்." அதுதான் சரி " என வடிவேலு பாணியில் கூறியவன் வாயை இறுக மூடிக் கொண்டான்.நாலாபுறமும் கண்களை சுழற்றியவனின் பார்வையில் அந்த மயில் கழுத்து நிற சேலைக்காரி விழுந்தாள்.

அவள்‌ கொடி மரம் அருகே நின்று கண்கள் மூடி கைகள் கூப்பி வணங்கி கொண்டிருந்த போது அவள் முந்தானை முனை அங்கே இருந்த அகல் விளக்கை தொட போவதை உணர்ந்தவன் வேகமாக ஓடினான்,அவளை நோக்கி ; " டேய் அபி எங்கடா போற " என ருக்மணி கத்தியதையும் கண்டுகொள்ளாதவனாய் அவளிடம் விரைந்தான்.விளக்கை நகர்த்தி விட்டு அவன் எழுந்த போது பிரார்த்தனை முடிந்து திரும்பிய இவளும் மோதிக் கொண்டனர்." சாரிங்க தெரியாமல் மோதி விட்டேன் " என இவள் மன்னிப்பு கேட்க அவனோ மாயக்கண்ணன் போல் புன்னகைத்து நகர்ந்தான்.

அன்னையும் மகனும் பார்த்தசாரதி சன்னதியில் நின்று கொண்டிருந்த போது மயில் கழுத்து நிற சேலைக்காரியும் அங்கே வந்தாள்.' அட நம்ம மயிலு ' என மனதிற்குள் வியந்தான்,அபி.ஐயரிடம் அர்ச்சனை கூடையை கொடுத்த அவள் " பனிமலர் ரேவதி நட்சத்திரம் " என்றாள் தன் மெல்லிய குரலில் காற்றுக்கு வலிக்குமோ என்பது போல்.அவள் பெயர் ஐயர் காதில் விழுந்ததோ இல்லையோ நம் அபியின் நெஞ்சில் பதிந்தது.இருவரின் அர்ச்சனை கூடைகளும் வந்த பின்னர் மூவரும் வெளியேறும் போது எதிரே வந்த ஒரு பெண்மணியால் பனிமலர் கையிலிருந்த அர்ச்சனைக் கூடை தவறி விழுந்து பொருட்கள் சிதறின.அவள் முக வாட்டத்தை காண பொறுக்காமல் கண நேரத்தில் சிதறிய பொருட்களை சேகரித்து கூடையில் வைத்து அவள் கைகளில் கொடுத்தான்.

அப்போதும் அவள் முகம் தெளியாமல் கண்கள் கீழே கொட்டிக் கிடந்த குங்குமத்தை நோக்கின.அவள் உள்ளம் உணர்ந்த ருக்மணி "கவலைப் படாதே மா.குங்குமம் கீழே கொட்டினால் வீட்டில் கூடிய சீக்கிரம் சுபகாரியம் நடக்கும்" என்றபடி தன்னிடம் இருந்த குங்குமத்தை‌ அவள் நெற்றியில் வைத்தார்.கூடவே சன்னதியில் வழங்கிய சிறிய மல்லிகை சரத்தையும் அவள் தலையில் வைத்தார்.மனம் நெகிழ்ந்த பனிமலர் "தேங்க்ஸ் ஆன்ட்டி.நான் வருகிறேன்" என கூறி விடைபெற்றாள்.' இவளுக்கு தேங்க்ஸ் ,சாரி தவிர எதும் தெரியாது போல நினைத்து கொண்டான்,அபி.

பனிமலர் காரில் ஏறிய பின், டிரைவர் இவள் புறம் திரும்பி " அம்மா நீங்க யாருக்கிட்ட பேசிட்டு வந்திருக்கீங்க தெரியுமா.ஐயா பரம எதிரியாக நினைக்கிற நந்தன் குடும்பத்து ஆளுங்க கிட்ட.ஐயாவுக்கு தெரிஞ்சா அவ்வளவுதான்.பார்த்துங்கோ அம்மா " என்று கூறி விட்டு வண்டியை ஓட்ட தொடங்கினான்.

தண்டையார்பேட்டை தொழிற்சாலை.
ரகுநந்தன் பார்வையிட்டு கொண்டிருக்க கூடவே பி.ஏ ராகவ் மற்றும் தொழிற்சாலை மேலாளர் மகேஷ்." எல்லாம் ஓகே.வேஸ்ட் மேனேஜ்மென்ட் தான் சரியில்லை.ஒரு விடயம் மட்டும் புரிஞ்சுக்கோங்க.நம்ம கம்பெனியின் நோக்கம் லாபம் மட்டும் இல்லை.நம்மால சுற்றுச்சூழலுக்கு எந்த பாதிப்பும் இருக்க கூடாது.ஓகே.நாளைக்கு நான் வரும் போது எல்லாவற்றையும் சால்வ் பண்ணி இருக்கணும் " என்று அமர்த்தலான குரலில் கூறியவன்." ராகவ் நீங்கள் அந்த கேர்ள் தபு க்கு நன்றி சொல்லி ஒரு கடிதம் போட்டு விட்ருங்க " என முடித்தான்.

இரவுவேளை நந்தவனம் வீடு.

இரவு உணவிற்கு பின் அபி சோஃபாவில் அமர்ந்து டி.வி பார்த்து கொண்டிருந்தான்.சூடாக காய்ச்சிய பாலை அபியிடம் தந்த ருக்மணி " அபி இளையராஜா ஹிட்ஸ் போட்ருப்பாங்க வைடா " என்றபடி உட்கார்ந்தார்." என்னம்மா மலரும் நினைவுகளுக்காக வா ? " என்றான் அபி கேலியாக‌.ஏனெனில் ருக்மணியும் நந்தகோபாலும் காதல் திருமணம் செய்து கொண்டவர்கள்." ச்சீ போடா " என்றபடி அபிக்கு வலிக்காமல் அடி வைத்தார்." ஏன்டா இன்னிக்கு நாம பார்த்த பொண்ணு ரொம்ப அழகா இருந்தா இல்லை " என்றார் ருக்மணி சிலாகித்து." ஆமாம்மா " என்ற அபியை ரெக்கை வைத்த தேவதைகள் கனவுலகிற்கு தூக்கி செல்ல முயன்றன." அந்த பொண்ணு மட்டும் நம்ம ரகுவுக்கு மனைவியாக வந்தா சூப்பரா இருக்கும் ல்ல " என்ற ருக்மணி யின் சொற்கள் தேவதைகளை தலைதெறிக்க ஓட செய்தன.

" அம்மா " என்ற அதிர்ச்சி உடன் கத்தியவன் , பின் தன் டோனை குறைத்து " அம்மா ரகு ரொம்ப அமைதியான பையன்.அந்த‌ பொண்ணும் பல்லி கரப்பான் பூச்சிக்கு எல்லாம் பயப்படுகிற ரொம்ப சாஃப்ட் ஆன பொண்ணா தெரியுது.சோ சயின்ஸ் படி நேர் துருவங்கள் ஒன்றை ஒன்றை விலக்கும்.இந்த பொண்ணு அவனுக்கு ஒத்து வராதும்மா. ரகுவுக்கு நல்ல வாயாடி பொண்ணு தான் செட் ஆகும்.அதனால் இந்த விடயத்தை இதோட விட்ரும்மா என் செல்லம் ல்ல " என அன்னையின் தாடையை பிடித்து கொஞ்சியவன் ," குட் நைட் மா " என்ற படி தன் அறைக்கு ஓடினான்.' பய விழுந்துட்டான் ' என சிரித்தார், ருக்மணி.

தண்டையார்பேட்டை தபு வின் இல்லம்.
நாற்காலியின் ஒரு கையில் கால்கள் இரண்டையும் போட்டு அமர்ந்து டிவி பார்த்துக் கொண்டு இருந்தாள்,தபு.
" வாயாடி கழுதை நீ எல்லாம் வாய் பேச மட்டும் தான் லாயக்கு.இருபத்தி மூணு வயசாவுது.ஆம்பள இல்லாத வூடு வேற.கொஞ்சமாச்சும் பொறுப்பு இருக்கீதா உனக்கு ? இருந்த வேலையையும் இன்னிக்கு வுட்டுட்டு வந்துருக்கு " என தபுவை பார்த்து கத்தி கொண்டிருந்தார்,தபு வின் அம்மா சுசீலா.

" நான் இன்னாமா செய்றது ? இன்னிக்கு நம்ம ஏரியா கோசம் அந்த ஆஃபிஸாண்ட போயிருந்தேன்.அதுல கொஞ்சூண்டு லேட் ஆயிடுச்சு.அதுக்குன்னு அந்த மேனேஜர் அம்மா லபோ லபோ ன்னு கத்திச்சு‌.எனக்கு வந்த கோபத்துல பெருசா ஒன்னும் பண்ணல.ஒரே ஒரு அறை தான் வுட்டேன்.' கெட் லாஸ்ட் ' ன்னு சொல்லி வேலையை விட்டு தூக்கிடுச்சு " என்றாள் தபு அசால்ட்டாக டிவியில் சேனலை மாத்தியபடி." ஏதாச்சும் கதை சொல்லு.அழகா தங்க புஷ்பம்ன்னு பேர் வச்சா அதை தப்பு கிப்பு ன்னு மாத்திக்கின.எங்க வேலைக்கு போனாலும் எதுனாச்சும் பிரச்சினை பண்ணிட்டு வந்துடுற.நாளைக்கு வேலையோட வரலைன்னா சோறு கிடையாது.சொல்லிப்புட்டேன் " என்று ஆத்திரமும் அழுகையுமாக கூறிவிட்டு பாயில் படுத்து கொண்டார்.' ஹூம் ' என தோளை குலுக்கி விட்டு அடுத்த சேனலை மாத்தினாள்,தபு என்கிற தங்க புஷ்பம்.

குறிப்பு : இக்கதையில் வடசென்னை மொழியை முயற்சித்து உள்ளேன்.ஏதேனும் பிழை இருந்தால் மன்னிக்கவும்
🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺🌺

-பூக்கும்
 
Status
Not open for further replies.
Top